Ανδρέας Φερώνας

Τι σημαίνει κοινωνικός αποκλεισμός και τι κοινωνική αλληλεγγύη; Ποια η σχέση μεταξύ των δύο εννοιών και ποια η αναλυτική και ερμηνευτική τους αξία για την κατανόηση των σύνθετων και πολυδιάστατων μορφών ανισότητας και περιθωριοποίησης των σύγχρονων μεταβιομηχανικών κοινωνιών; Ποιες οι επιπτώσεις της τρέχουσας οικονομικής κρίσης στην όξυνση των προβλημάτων κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα; Ποιες νέες μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης αναδύονται στη χώρα μας, ως αποτέλεσμα της κρίσης και ποια η συνεισφορά τους στην καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής;

Ο κοινωνικός αποκλεισμός και η κοινωνική αλληλεγγύη, τόσο ως αναλυτικές κατηγορίες όσο και ως αντικείμενα πολιτικής, βρίσκονται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο του επιστημονικού και δημοσίου λόγου περί κοινωνικής πολιτικής. O στόχος του βιβλίου αυτού είναι διττός. Αφενός, να συνεισφέρει στη συνεχιζόμενη συζήτηση περί της προστιθέμενης αξίας του κοινωνικού αποκλεισμού και της κοινωνικής αλληλεγγύης, ως εννοιολογικών και μεθοδολογικών εργαλείων για την ανάλυση και ερμηνεία των σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων. Αφετέρου, να προσφέρει μια επικαιροποιημένη ανάλυση των επιπτώσεων της τρέχουσας βαθιάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που βιώνει η χώρα μας, τόσο στην ένταση και το περιεχόμενο των φαινομένων κοινωνικού αποκλεισμού, όσο και στον μετασχηματισμό ορισμένων παραδοσιακών πτυχών κοινωνικής αλληλεγγύης, Πρόκειται για ένα βιβλίο που απευθύνεται τόσο σε φοιτητές, καθηγητές, ερευνητές και επαγγελματίες της κοινωνικής πολιτικής, όσο και στον ενημερωμένο αναγνώστη.

Νίκος Ξυπολυτάς

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει τα αποτελέσματα μιας επιτόπιας έρευνας που πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας, στη Λέσβο. Στόχος της έρευνας είναι η ανάδειξη των αδιεξόδων μιας αποτρεπτικής μεταναστευτικής πολιτικής και η επισήμανση των σοβαρότατων συνεπειών τους στους ίδιους τους πρόσφυγες. Μέσα από το λόγο των εγκλωβισμένων συνανθρώπων μας έρχονται στο προσκήνιο μακρές διαδικασίες περιθωριοποίησης που εκτείνονται σε τρεις διακριτούς χώρους. Τις χώρες προέλευσης, την Τουρκία και τα κέντρα υποδοχής στα ελληνικά νησιά. Οι εμπειρίες ζωής σε αυτούς τους χώρους αποτελούν βαθιές τομές στη βιογραφία των ανθρώπων διαμορφώνοντας αξίες και αντιλήψεις που περιστρέφονται γύρω από τους άξονες της εξατομίκευσης και της επιβίωσης. Η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, έχοντας ως κεντρική διάσταση αυτή του εγκλεισμού, παραμερίζει τα υπάρχοντα πλήγματα και επιφέρει καινούρια, ακόμα πιο ισχυρά, που υπονομεύουν τη σχέση της ευρωπαϊκής ηπείρου με τους νέους της κατοίκους.